Οι εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης που έρχονται στο φως αναδεικνύουν την ελαφρότητα με την οποία πολλοί βιάστηκαν να υιοθετήσουν την Ξυλολιάδα.
Αναδεικνύουν και την σοβαρότητα των εμπόρων της αφέλειας και του ανθρώπινου πόνου.
Που πλασάροντας επιτυχημένα μια ακόμη Θεωρίας Συνομωσίας αποκόμισαν απρόσμενα πολιτικά οφέλη.
Εκτεθειμένος ο κύριος Βερβεσός που ήταν από νωρίς ενήμερος…
Προσπαθεί αδέξια να δώσει εξηγήσεις.
«Μα δεν μπορούσα να δώσω την έκθεση σε δημοσιότητα! Η ανάκριση καλύπτεται από μυστικότητα!»
Ναι αλλά δεν κατηγορήθηκε γιατί δεν την δημοσίευσε αλλά γιατί συντάχθηκε με τους οργισμένους κατηγόρους, προσδίδοντας «επιστημονικό» κύρος στις θεωρίες τους, ενώ ήξερε ότι η αλήθεια ήταν διαφορετική.
«Μα ο πραγματογνώμονας έλαβε υπόψη τα στοιχεία που ήταν γνωστά τότε. Έπειτα ήρθαν νέα στοιχεία…μέχρι κι ο Πρωθυπουργός…»
Τα μοναδικά νέα στοιχεία ήταν η δημοσίευση των 3 βίντεο, γνήσια δυστυχώς γι αυτόν, που έβαζαν σε αμφισβήτηση τα περί παράνομου ξυλολίου. Το ότι ο πρωθυπουργός την πάτησε τρομοκρατημένος από τις κινητοποιήσεις είναι στοιχείο για τους ψυχολόγους κι όχι για τους πραγματογνώμονες.
Κι έπειτα αρχίζει το παράπονο του αδικημένου «η στάση μου έχει ενοχλήσει όσους στοχοποιούν την αλληλεγγύη στους συγγενείς των θυμάτων…το έγκλημα…η αλήθεια…κλπ»
Αυτό που έχει ενοχλήσει είναι η σκόπιμη παραποίηση της αλήθειας έχοντας πλήρη γνωση των πραγματικών δεδομένων.
Ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου αυτά…
Όταν οι εξηγήσεις κρίνονται ανεπαρκείς καταφεύγει στο θεατρικό δράμα..
«… θα συνεχίσω να λέω "την ελευθερία, ελευθερία, το φόνο, φόνο, την ενοχή, ενοχή, με το πείσμα ενός τρελού που γράφει το όνομά του στον τοίχο με τα νύχια».
Το κοινό δακρύζει..
Αυλαία.