Μία λύση που θα μπορούσε να συμβάλει στην άρση του αδιεξόδου και να θέσει τους πάντες προ των ευθυνών τους είναι κατά τη γνώμη μου η εξής:
Το 2012 η ΝΔ είχε προτείνει στο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει ψήφο ανοχής σε μία κυβέρνησή του εξουσιοδοτώντας τον να κάνει αυτός τη διαπραγμάτευση με την τρόικα, αλλά σε περίπτωση που ναυαγήσει και τεθεί σε κίνδυνο η παραμονή της χώρας στο ευρώ να ρίξει την κυβέρνηση. Ας γίνει λοιπόν το ίδιο και τώρα. Συναινετική εκλογή Προέδρου, κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης με στήριξη ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ με αλλαγή πρωθυπουργού, εθνική διαπραγματευτική ομάδα με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, που θα αναλάβει τη διαπραγμάτευση, και διακοπή της στήριξης της κυβέρνησης, αν τεθεί σε κίνδυνο η παραμονή στο ευρώ. Και ο Σαμαράς θα αποδείξει ότι δεν ενδιαφέρεται να παραμείνει απλώς στην καρέκλα και δεν θα κάνουν τα νυν κυβερνητικά κόμματα μόνα τους τη βρόμικη δουλειά και ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει την ευκαιρία να αποδείξει ότι είναι εφικτά αυτά που λέει. Το δέχονται;