Ο άρχων της εθνικής καταστροφής



Ο Κώστας Σημίτης επιβεβαίωσε με τον πιο επίσημο τρόπο αυτό που οι περισσότεροι είχαμε υποψιαστεί από την αρχή και διαπιστώσει στην πράξη, σε μικρό χρονικό διάστημα μετά την εκλογή του. Η ακύρωση του πλεονεκτήματος της συμφωνίας του Ελσίνκι (έναρξη ενταξιακών διαδικασιών της Τουρκίας χωρίς να προηγηθεί η επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών)  και η καταψήφιση του Σχεδίου Ανάν σε συνεργασία με τον εθνικιστή Τάσσο Παπαδόπουλο, ήταν απτά αποτελέσματα της εξωτερικής πολιτικής του Κώστα Καραμανλή.

 

Αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κώστας Σημίτης για την συνάντηση ενημέρωσης-παράδοσης της διακυβέρνησης στον νικητή των εκλογών του 2004 Κώστα Καραμανλή: «Αφού αναφέρθηκα στα τρέχοντα οικονομικά προβλήματα, θέλησα να θίξω το θέμα των σχέσεων με την Τουρκία. Ο κ. Καραμανλής με διέκοψε αμέσως αναφέροντας ότι στα θέματα αυτά έχει διαφορετικές απόψεις και δεν χρειάζεται πληροφόρηση. Προσέθεσε ότι ο κ. Μολυβιάτης είναι κατ΄ εξοχήν αρμόδιος για την αντιμετώπισή τους»

 

Κι αφού «ξεμπέρδεψε» με μια φράση από τα εθνικά θέματα κι ανέλαβε τα καθήκοντά του, ο νέος πρωθυπουργός «ξεμπέρδεψε» στη συνέχεια και με την οικονομία, διπλασιάζοντας το δημόσιο χρέος και στέλνοντας τη χώρα κατ΄ ευθείαν στην αγκαλιά του ΔΝΤ. Ο ίδιος φρόντισε βέβαια να την «κοπανήσει» από την εξουσία προκηρύσσοντας εκλογές στις οποίες, ουσιαστικά, δεν συμμετείχε. Η χώρα όμως μπήκε στην δεκάχρονη περιπέτεια των μνημονίων και των πολιτικών συνεπειών τους που πληρώνουμε ακόμα πολύ ακριβά.

 

Η ειρωνεία είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ και ο Πρωθυπουργός προσπαθούν να επιλύσουν τα θέματα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ με την Τουρκία, να ξαναβάλουν το Κυπριακό σε τροχιά διαπραγματεύσεων και να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις που εκκρεμούν ακόμα από την χαμένη πενταετία του Καραμανλή, ο οποίος εξακολουθεί να είναι βουλευτής της ΝΔ και να επηρεάζει τις εξελίξεις στο κόμμα του και στη χώρα. Ίσως, τα βαρίδια της συντηρητικής παραδοσιακής Δεξιάς να είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο δρόμο για την υλοποίηση της πολιτικής του.



 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ