Το ταμείο, οι τρύπες και το παράθυρο



Οι κάθε λογής αρνητές συνομωσιολόγοι ήταν πάντα ένα υπολογίσιμο κομμάτι των συμπολιτών μας. Αρνητές του κορωνοϊού σήμερα, αρνητές των μνημονίων προηγουμένως και του εκσυγχρονισμού της χώρας μονίμως, αρνητές της Ενωμένης Ευρώπης εξ αρχής. Και να σκεφτεί κανείς ότι από τα ταμεία της Ευρώπης παίρναμε πάντα ποσά διπλάσια και τριπλάσια αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας, τα δε τελευταία χρόνια διπλάσιο κατά κεφαλήν ποσό από τη δεύτερη Ιρλανδία.


Το ταμείο ανασυγκρότησης που συστάθηκε πέρυσι, με αφορμή την καταστροφική και για τις οικονομίες πανδημία, αποτελεί μια σημαντική κατάκτηση στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Για πρώτη ουσιαστικά φορά η ηγεσία της Ευρώπης φαίνεται να συνειδητοποιεί στην πράξη ότι τα δημόσια αγαθά, όπως η υγεία, προηγούνται σε σημασία των ισοσκελισμένων μεγεθών των προϋπολογισμών. Ίσως και γιατί ο κορωνοϊός δεν ξεχώρισε τους ευρωπαίους σε βόρειους και νότιους.


Οι πόροι που θα εκταμιευθούν από το ταμείο ανασυγκρότησης για την Ελλάδα αποτελούν το μεγαλύτερο ποσό που έχει λάβει ποτέ η χώρα μας με στόχο την ανάκαμψη της οικονομίας της, μετά από δύο διαδοχικές σκληρές κρίσεις. Η κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης καλούνται να συμφωνήσουν σε ένα φιλόδοξο και ρεαλιστικό πρόγραμμα κοινωνικής θωράκισης και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Ένα πρόγραμμα που θα σημάνει μια νέα εποχή ανάπτυξης και ευημερίας. Ας μην γίνει, κι αυτό, πεδίο ανούσιων μικροκομματικών αντιπαραθέσεων και λαϊκιστικών εξάρσεων εντυπωσιασμού. Τα σημαντικά αυτά ποσά δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να βουλώσουμε τρύπες του παρελθόντος αλλά για να ανοίξουμε ένα μεγάλο παράθυρο στο μέλλον.


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ