Πατριωτισμός, διεθνισμός, εθνική συμφιλίωση


 

Η επέτειος των 200 χρόνων από την έναρξη της επανάστασης είναι μια καλή αφορμή για να διανύσουμε ξανά τα χρόνια της εθνικής μας ανεξαρτησίας με πνεύμα περισυλλογής και ουσιαστικής αυτοκριτικής, μακριά από τους τυπικούς επετειακούς εορτασμούς που έχουμε συνηθίσει. Να μην περιοριστούμε σε μια σημαία, έναν πανηγυρικό και μια παρέλαση αλλά να εκτιμήσουμε τις κρίσιμες καμπές της μακράς αυτής περιόδου βγάζοντας τα συμπεράσματα που θα καθοδηγήσουν τη μελλοντική πορεία της χώρας. Να επανεξετάσουμε τις παραδοσιακές αξίες υπό το φως των δεδομένων του σύγχρονου κόσμου, των επαναστατικών κατακτήσεων της ανθρωπότητας αλλά και των νέων, πρωτοφανών κινδύνων που την απειλούν.

 

Ο «πατριωτισμός» έγινε πολλές φορές, στα χρόνια αυτά, το πρόσχημα σκοτεινών εθνικιστικών δυνάμεων προκειμένου να καταλύσουν το δημοκρατικό πολίτευμα και να σπείρουν το δηλητήριο του διχασμού και του εμφύλιου σπαραγμού, προκαλώντας εθνικές συμφορές. Σήμερα, ξέρουμε καλά ότι ο αληθινός πατριωτισμός δεν έχει καμιά σχέση με τον εθνικισμό, την «ανάδελφη» περιχαράκωση και τη διεθνή απομόνωση της Ελλάδας. Σήμερα, έχουμε συνειδητοποιήσει πια, μετά από τόσες επώδυνες εμπειρίες, ότι η συναίνεση είναι προϋπόθεση για να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τους κινδύνους και να γυρίσουμε νέα σελίδα, να περάσουμε με αισιοδοξία στη νέα εποχή. Δεν υπάρχει πατριωτισμός χωρίς δημοκρατία, χωρίς εθνική συμφιλίωση, χωρίς διεθνή αλληλεγγύη.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ