Όλο και πυκνώνουν οι εκτιμήσεις και τα δημοσιεύματα που αναφέρονται σε σενάρια για δυσμενείς εξελίξεις της ελληνικής οικονομίας. Τα σενάρια αυτά μιλάνε ακόμα και για χρεοκοπία. Η δήλωση – βόμβα, ανήκει στον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ.) Ζαν Κλοντ Τρισέ: «Οι αγορές δεν εμπιστεύονται την υπογραφή της Ελλάδας». Τα υλικά της βόμβας, είναι η αλματώδης αύξηση του χρέους που υπολογίζεται ότι μέσα στην ερχόμενη διετία θα υπερβεί το 130% του ΑΕΠ. Η αύξηση των δαπανών για τις συντάξεις, είναι επίσης ένα εκρηκτικό στοιχείο. Η αύξηση των δαπανών για υγειονομική περίθαλψη, είναι επίσης αλματώδης.
Σε όλα αυτά, προσθέστε ότι υπάρχει μια διαρκής συρρίκνωση της παραγωγής. Καταγράφεται η πιο εντυπωσιακή μείωση της ανταγωνιστικότητας από όλες της χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο δανεισμός το 2010, κατά την εκτίμησή μας, θα πλησιάσει τα 80 δις για να καλυφθούν μισθοί και συντάξεις.
Ο κίνδυνος για την ελληνική οικονομία αυξάνει κατά περίεργο τρόπο, τώρα που διαπιστώνεται ανάκαμψη των αγορών και της Ευρωπαϊκής Οικονομίας. Ο λόγος είναι ότι στην περίοδο αυτή της μετάβασης, μετά από ένα μεγάλο διάστημα κατά το οποίο η Ε.Κ.Τ., για να αντιμετωπισθεί η κρίση, ενίσχυε με όλες τις δυνάμεις της τη ρευστότητα του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού Συστήματος, χορηγώντας μεγάλου ύψους δάνεια προς τις διάφορες τράπεζες των κρατών μελών, τώρα θα αναγκασθεί να κάνει μια νέα θεώρηση. Ο νέος κίνδυνος θα είναι η αλματώδης αύξηση του πληθωρισμού, ως παρακολούθημα της οικονομικής αναθέρμανσης. Είναι λοιπόν αναμενόμενο, η Ε.Κ.Τ., να περιορίσει σε κάποιο βαθμό τη ρευστότητα που χορηγεί στις ευρωπαϊκές τράπεζες. Ειδικά για τις ελληνικές τράπεζες, οι λόγοι περιορισμού προφανώς δεν σταματούν εκεί, αλλά συνδυάζονται πλέον απολύτως μετά και τη δήλωση του Τρισέ, που αναφέραμε παραπάνω, και με την αξιοπιστία των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Είναι τα ομόλογα αυτά, έναντι των οποίων γίνεται η προεξόφληση από την Ε.Κ.Τ. προς τις ελληνικές τράπεζες, που τα προσκομίζουν στο Λουξεμβούργο. Εάν λοιπόν υπάρξει η εξέλιξη, αυτή που αποκτά ως πιθανότητα διαρκώς μεγαλύτερη διάσταση, η απόσταση από τη χρεοκοπία θα γίνει την άνοιξη. Απόσταση αναπνοής.
Η κατάσταση αυτή, είναι προφανές ότι χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση. Όχι αντιμετώπιση για να λέμε ότι κάνουμε προσπάθεια, αλλά αντιμετώπιση με κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Επειδή, κατά την άποψή μας, ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά η πολιτική ηγεσία των αρμόδιων Υπουργείων προκειμένου να αποσοβήσει τις δραματικές αυτές εξελίξεις, δεν έχουν τον απαιτούμενο προσανατολισμό, θα πρέπει να δούμε μήπως αυτές οι επιλογές λειτουργήσουν σαν το φυτίλι της βόμβας που περιγράψαμε παραπάνω. Είναι απόλυτη ανάγκη και εξαιρετικά επείγον να γίνει αντιληπτό από όλους, λιγότερο ή περισσότερο αρμόδιους, ότι η βελτίωση της κατάστασης θα προέλθει όχι από τη δημιουργία σκηνικού φοροεπιδρομής, αλλά από σοβαρά μέτρα πρωτίστως τόνωσης της οικονομικής δραστηριότητας.
Είναι βέβαιο ότι το κλίμα μιας φοροεπιδρομής, ιδιαίτερα με την παράθεση έγκυρων αλλά και λιγότερο έγκυρων, ίσως και ανυπόστατων πληροφοριών, οδηγεί σε δημιουργία αισθήματος κινδύνου, άρα και αμυντικής τοποθέτησης ιδιαίτερα από όλους αυτούς που έχουν οικονομική δραστηριότητα και διαθέτουν επίσης και μέσα παραγωγής μικρότερα ή μεγαλύτερα. Το αποτέλεσμα δηλαδή θα είναι περαιτέρω οικονομική συρρίκνωση. Ένα σύνολο σταθερών και μόνιμων μέτρων, που θα περιλαμβάνει, για παράδειγμα, τη σταδιακή μείωση του αριθμού των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, μέσω μιας ρύθμισης στη σχέση αποχωρήσεων προς προσλήψεις, δημιουργεί μια σοβαρή εικόνα εντός, αλλά κυρίως εκτός Ελλάδας. Το ίδιο και ένα σταθερό φορολογικό σύστημα με μακροπρόθεσμα μέτρα οργάνωσης του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Ή ακόμα και μέτρα για τις τράπεζες στην κατεύθυνση της ενίσχυσης του αναπτυξιακού τους ρόλου, με την υποχρέωση, για παράδειγμα, λειτουργίας venture capital με ελάχιστο επί του ποσού χορηγήσεων ποσοστού. Έστω της μισής, ή της μιας μονάδος.
Όπως ακόμα και οι πολυθρύλητες διευκολύνσεις για την εγκατάσταση επιχειρήσεων, ώστε να σταματήσει να ισχύει αυτό που διαπιστώνουν ξένοι επενδυτές, ότι δηλαδή: «Προκείμενου να κάνεις μια επένδυση στην Ελλάδα χρειάζεσαι περισσότερους δικηγόρους παρά μηχανικούς». Όλα όσα περιγράφονται, αποτελούν προϋποθέσεις αξιόπιστης άρθρωσης αναπτυξιακής πολιτικής, απαραίτητης για τη δημιουργία θετικού κλίματος, εν αντιθέσει με τη συνέχιση ενός σίριαλ διαρκών αναθεωρήσεων.
