Κάθε υπεύθυνος πολίτης αναγνωρίζει ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, βρίσκεται σε ακραίο σημείο. Τα πεντέμισι χρόνια Νέο-Δημοκρατικής διακυβέρνησης, οδήγησαν τη χώρα πολλά χρόνια πίσω και κυρίως την άφησαν πληγωμένη και εκτεθειμένη τόσο προς τους εταίρους μας της ΕΕ, όσο και προς τις διεθνείς αγορές.
Ο τρόπος που η απελθούσα κυβέρνηση διαχειρίστηκε την οικονομία, ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα . Μόνον το 2009, η κυβέρνηση Καραμανλή, με τη διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών, με την έλλειψη σχεδιασμού και σοβαρότητας στη διαχείριση, με την ανικανότητα των στελεχών της (προμήθειες νοσοκομείων , ρουσφετολογικές προσλήψεις, κ.λπ.), κατόρθωσε να σπαταλήσει 30 δις ευρώ και να εκτινάξει το έλλειμμα στο 12,7%.
Δεν είναι, όμως, μόνο η οικονομία που βρίσκεται σε τραγική κατάσταση. Η αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, οι ουσιαστικές και όχι ψευδεπίγραφες μεταρρυθμίσεις σε σημαντικούς τομείς, όπως η Παιδεία, η Διοίκηση, το Ασφαλιστικό, η αγορά εργασίας, παραμένουν στο ντουλάπι δεκαετίες, καθώς οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις προτίμησαν να στρουθοκαμηλίζουν και να τις παραπέμπουν στο μέλλον, αν και γνώριζαν ότι αποτελούν τις βασικότερες αιτίες για τα ενδογενή προβλήματα της οικονομίας και όχι μόνον.
Όμως, να που φτάσαμε στο μέλλον. Το μέλλον είναι εδώ. Καθώς όλοι συνειδητοποιούμε ότι δεν πάει άλλο. Και για όσους εξακολουθούν να μην το συνειδητοποιούν, τους προσγειώνουν οι ευρωπαίοι εταίροι μας με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο.
Ήρθε, λοιπόν, η ώρα των ρήξεων και των αλλαγών. Ήρθε η ώρα να σοβαρευτούμε, κόμματα και πολίτες . Και κυρίως τα κόμματα. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, πήρε τη λαϊκή εντολή όχι μόνο για να θέσει τέλος στον κατήφορο της τελευταίας πενταετίας, αλλά και να λύσει το γόρδιο δεσμό των πραγματικών, προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που προκάλεσαν οι αναβολές του παρελθόντος.
Για να το πετύχει αυτό, χρειάζεται να προχωρήσει σε ρήξεις. Σε ρήξεις πρώτα με αυτούς μέσα στο κόμμα, που με ανορθολογικές λαϊκιστικές «κορώνες», με ιδεολογικούς δογματισμούς ή ιδεοληψίες, εμποδίζουν κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια, εξασφαλίζοντας το δικό τους βόλεμα.
Ρήξεις, όμως, και με τα όποια μικρά ή μεγάλα συμφέροντα που -εκτός των βολεμάτων- έχτισαν νοοτροπίες αντιαναπτυξιακές, διαφθοράς και εκχυδάισαν κάθε έννοια κοινωνικής ευθύνης και συνοχής. Η κοινωνία είναι έτοιμη να συναινέσει.
Αρκεί να πεισθεί ότι η νέα κυβέρνηση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι αποφασισμένη να κάνει αυτές τις ρήξεις. Αρκεί η κυβέρνηση να επιδιώξει πλατιές συναινέσεις στην κοινωνία κατά αυτών που επί δεκαετίες βολεύονται στη στασιμότητα, σε βάρος της κοινωνίας. Η νέα κυβέρνηση είναι καταδικασμένη να πετύχει. Η έξοδος από αυτή την τελματώδη κατάσταση, είναι εθνική υπόθεση.
