Εγκλήματα ενάντια στη Δημοκρατία, στο όνομα του πατριωτισμού

21η Απριλίου 1967...
Στο όνομα του πατριωτισμού, έχουν γίνει πολλά εγκλήματα κατά της Χώρας μας και της Δημοκρατίας...
Η χούντα μας οδήγησε, εκτός άλλων εθνικών υστερήσεων, στον εθνικό ακρωτηριασμό, με την εξέλιξη στο Κυπριακό...
 Σήμερα έχουμε Δημοκρατία... Με τα προβλήματά της αλλά Δημοκρατία...
 Επειδή όμως δεν είναι πάντα δεδομένη η Δημοκρατία σε ένα τόπο, καλό είναι η κοινωνία να επαγρυπνά...
Εμείς τιμούμε όσους/ες Πολίτες βρήκαν τον τρόπο να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο απεχθές καθεστώς. Της πολύμορφης και διασπασμένης Αριστεράς μαζί με το προοδευτικό Κέντρο, δημοκράτες Δεξιοί και κάθε λογής Πολίτες...
Η Χούντα της εφταετίας 68-74, έγινε όμως δυστυχώς ανεκτή από μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, παρά το γεγονός ότι σημαντικός αριθμός πολιτών, ανδρών και γυναικών, αντιστάθηκε με διάφορους τρόπους...
O Μανόλης Αναγνωστάκης είχε σημειώσει για αυτό:
 "... Φοβάμαι τους ανθρώπους
 που εφτά χρόνια
 έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
 και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
 βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια
 κραυγάζοντας «Δώστε τη χούντα στο λαό»..."
Φέτος μισό αιώνα μετά (53 χρόνια), συμπίπτει με την επταετή εξέλιξη της δίκης της εγκληματικής οργάνωσης της "Χρυσής Αυγής"…
Είναι η θεσμική και ιστορική ανάγκη προάσπισης των βάσεων του δημοκρατικού και δικαιοκρατικού πολιτισμού μας, καθώς τίποτα δεν είναι απλό, δεδομένο και αυτονόητο...
Έχει συνεπώς τεράστια σημασία η διαφύλαξη της ενότητας του δημοκρατικού τόξου, έστω γύρω από μερικά θεμελιώδη ζητήματα.
Η ενότητα αυτή δυστυχώς υπονομεύεται, όταν μόλις τα προηγούμενα χρόνια κάποιοι προσπάθησαν, ανιστόρητα, να εξισώσουν την χούντα και τη δικτατορία, με τις οικονομικές πολιτικές αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας αυτής.
Σήμερα που βρισκόμαστε στο μέσο της διαχείρισης μιας υγειονομικής κρίσης που εξελίσσεται πάλι σε οικονομική…
Σήμερα που γνωρίσαμε πλέον όλοι τις αυταπάτες και τα αποτελέσματα των "ασυμβίβαστων – εναλλακτικών" στρατηγικών των αλήστου μνήμης πλατειών των αγανακτισμένων…
Σήμερα που με αφορμή τις δυσκολίες συμφωνίας σε μια ενιαία ευρωπαϊκή απάντηση στην οικονομική ενίσχυση των χωρών που πλήττονται περισσότερο από την κρίση αυτή, με αποτέλεσμα την περεταίρω ενίσχυση του ευρωσκεπτικισμού...
Σήμερα που, νοσταλγοί της χούντας και αντίστοιχων αντιδημοκρατικών αντιλήψεων, προσπαθούν να σηκώσουν πάλι κεφάλι, χρησιμοποιώντας άλλα προσωπεία (οργανώσεις οχήματα ειδικού σκοπού) πέρα αυτό της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής, για να συνεχίζουν να ψαρεύουν στα θολά νερά και να χύνουν το φασιστικό, ρατσιστικό και διχαστικό τους δηλητήριο…
Σήμερα που βιώσαμε την “ταπεινής σκοπιμότητας” αξία και σημασία ενός αντιπολιτευτικού λόγου που δομείται διαρκώς σε ένα επαναλαμβανόμενο πρόταγμα για πρόωρες εκλογές πριν το συνταγματικό χρόνο (κος Μητσοτάκης από τον Φεβρουάριο 2016)...  
Σήμερα που η κοινωνία πιο ώριμη από ποτέ, έστω και αργά, διεκδικεί και διασφαλίζει ως εθνική επιλογή…
· Τη διαμόρφωση μιας φυσιολογικής κατάστασης στις σχέσεις των πολιτικών δυνάμεων και αποκατάσταση διαύλων επικοινωνίας και συμμαχιών στα πλαίσια των προγραμματικών προταγμάτων τους...
· Τη γνήσια και αξιακή λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών που είναι η μόνη που μπορεί να αποτελέσει ανάχωμα στη δράση των αρρωστημένων μυαλών που υπονομεύουν και αρνούνται τη Δημοκρατία
· Τη διαρκή ετοιμότητα και θέληση. Και βλέποντας τριγύρω μας, πρέπει να συνομολογήσουμε ότι μεγάλη απειλή των ελευθεριών μας είναι ο αχαλίνωτος λαϊκισμός τα ψέματα και η δημαγωγία
· Τη διαμόρφωση μιας φυσιολογικής κατάστασης στις σχέσεις των πολιτικών δυνάμεων και αποκατάσταση διαύλων επικοινωνίας και συμμαχιών στα πλαίσια των προγραμματικών προταγμάτων τους και ίσως μιας λογικής πολιτικής γεωγραφίας
· Τις δράσεις υποδοχής και κοινωνικής ενσωμάτωσης των προσφύγων
· Το Ορθολογικό και δίκαιο κοινωνικό σύστημα για τους αδύνατους
· Το κοινό σχέδιο οργάνωσης και ανάπτυξης του συστήματος Υγείας και ενίσχυσης της παιδείας

Ας γίνουν κοινοί μας στόχοι... Τότε θα μας χαρακτηρίζει εκείνος ο “Πατριωτισμός” που θα στηρίζει την κοινωνία και θα προστατεύει την Δημοκρατία.

21η Απριλίου 1967
Ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις 28 Μαϊου, στις 21 Απριλίου 1967, επίορκοι αξιωματικοί του στρατού, κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα, το οποίο οι ίδιοι ονόμαζαν «εθνοσωτήριο επανάσταση» ή «Επανάσταση της 21ης Απριλίου».
Την πράξη τους, οι πραξικοπηματίες δικαιολόγησαν ως απαραίτητη προκειμένου να αποφευχθεί αναρχία την οποία σχεδίαζαν “κεντροαριστερές” (!) ομάδες, κάτι το οποίο, ωστόσο, δεν μπόρεσαν να αποδείξουν με πειστικά στοιχεία.
Η δημοκρατία και οι θεσμοί καταλύθηκαν για επτά χρόνια, ως τις 24 Ιουλίου 1974, όταν η Χούντα των Συνταγματαρχών κατέρρευσε κατά τη διάρκεια της εισβολής της Τουρκίας στην Κύπρο.
Η Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, με το Δ΄ ψήφισμα στις 8 Ιανουαρίου 1975 χαρακτήρισε την κίνηση της 21ης Απριλίου 1967 πραξικόπημα.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ