Οι «58» πρωτίστως ή «το ΠΑΣΟΚ πρωτίστως»;

Δεν καταλαβαίνω γιατί οι «58» ασχολούνται με το ΠΑΣΟΚ και γιατί επαναλαμβάνουν τούτο το «…του ΠΑΣΟΚ πρωτίστως…», όπως στην παρακάτω απολογητική θέση: «Η κοινή γνώμη ζητά την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και είναι ευθύνη όλων, και του ΠΑΣΟΚ πρωτίστως, να ανταποκριθεί στο αίτημα».

Δηλαδή, για να στηρίξω τους «58», ως «ρεύμα γνώμης», θα πρέπει να δεχτώ αυτήν την πρωτεία του ΠΑΣΟΚ; Μα εγώ είμαι βέβαιος ότι, όπως όλα τα άλλα κόμματα της αριστεράς και της δεξιάς, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ανανεωθεί. Μπορεί μόνον να διαλυθεί ή να προσπέσει στην ανυποληψία και λήθη.

Και εγώ που νόμιζα ότι ήταν ευθύνη των «58», ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ, να ανταποκριθούν στο παραπάνω αίτημα!

Η ίδια λογική διακατέχει και την άλλη απολογητική θέση: «Οι άμυνες και οι στενοί μικροκομματικοί υπολογισμοί είναι ακόμα ισχυροί και εμποδίζουν τη συνολική ανασυγκρότηση του χώρου…». Θέση που αναφέρεται στα κόμματα και κινήσεις «του χώρο». Μα τι περιμένετε δηλαδή; Η άμυνα (ενάντια σε άλλες ιδέες) και οι μικροκομματικοί υπολογισμοί (για τη αύξηση της ισχύς τους) είναι η νόμιμη (legitimate) επιδίωξη κάθε κόμματα – αλλιώς γιατί να υπάρχει ως κόμμα;

Ωστόσο, καταλαβαίνω τώρα ότι ο απολογισμός των «58» είναι σωστός. Προσπάθησαν να ανανεώσουν τον χώρο μέσα από την ανανέωση των κομμάτων και κινήσεων του χώρου. Διαπιστώνουν τώρα ότι απέτυχαν. Και θα αποτύχουν και στο μέλλον! Η ανανέωση δεν μπορεί να έρθει μέσα από διαπραγματεύσεις, συμβιβασμούς και συνθηκολογήσεις υπογείων με το παλιό!

Αν θέλουν να τους ακολουθήσω, θα πρέπει να προωθήσουν μια στοχαστική και διαβουλευτική δραστηριότητα με τους ΠΟΛΙΤΕΣ, ως μεμονωμένα άτομα – και όχι με εκπροσώπους (μηχανισμούς) κομμάτων και κινήσεων. Μια στοχαστική δραστηριότητα που θα αποβλέπει στην διαύγαση (φωτισμό) του παρόντος μέσω την κατανόηση των επιλογών του παρελθόντος. Και μια διαβουλευτική δραστηριότητα που θα aποβλέπει στην διαμόρφωση μιας κοινής θέλησης, μιας κοινής «δόξας» για το μέλλον, διατυπωμένης ως το μέγιστο δυνατό.

Με αυτήν την ΔΙΑΥΓΑΣΗ και αυτήν την ΔΟΞΑ θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών – και έπειτα θα διαπραγματευτούν, θα συμβιβαστούν και θα συνθηκολογήσουν με άλλες κινήσεις και κόμματα «του χώρου».

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ