Τόσο «αριστερά», όσο ο Ελευθέριος Βενιζέλος;

Το τελευταίο δείγμα της ταχύτατης μετατόπισης του ΣΥΡΙΖΑ προς το Κέντρο ήταν η αναφορά του κ. Τσίπρα στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Απευθυνόμενος με το -γνώριμο πια- παπανδρεϊκό στυλ στο κοινό της Κρήτης αναζήτησε καταγωγική στήριξη στην παράδοση που συνοδεύει τον ιδρυτή του κόμματος των Φιλελευθέρων. Τι κοινό μπορεί να έχει η Αριστερά και μάλιστα στη ριζοσπαστική εκδοχή της με τον γενάρχη του αστικού, φιλελεύθερου Κέντρου;

Η επιστροφή στους ιδρυτικούς μύθους της μεταπολίτευσης δίνει την απάντηση: Η παράδοση της αδικημένης πλειοψηφίας, η οποία στεγάστηκε κάτω από τον ευρηματικό όρο «μη-προνομιούχοι», κτίστηκε πάνω σε μια κατασκευασμένη ιστορική μνήμη. Αυτή, θέλησε να ομαδοποιήσει σύμβολα όπως ο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και ο Γεώργιος Παπανδρέου. Οι συνδέσεις, βεβαίως, που πρϋποτίθενται, ώστε να ομαδοποιηθούν τα συγκεκριμενα σύμβολα είναι βαθιά αντιφατικές:

Οι συμβολισμοί που αναδεικνύονται είναι αυτός του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ ως μεγάλης αντιστασιακής οργάνωσης και του Γέρου της Δημοκρατίας ως θύματος της παλατιανής συνομωσίας της δεκαετίας του ’60. Ωστόσο, αυτό που, εντέχνως, παραγνωρίζεται είναι ότι τα δύο αυτά σύμβολα συγκροτούν τους δύο πόλους των Δεκεμβριανών και του εμφυλίου. Ο ΕΛΑΣ συγκροτεί τον Αριστερό πόλο που επιθυμεί ανατροπή της αστικής δημοκρατίας και εγκαθίδρυση προλεταριακής δικτατορίας με απώτερο σκοπό τη μετατροπή της ελληνικής κοινωνίας σε σοσιαλιστική. Ο Παπανδρέου είναι ο εκλεκτός των Ανακτόρων Πρωθυπουργός, ο οποίος εκφράζει την αστική, κοινοβουλευτική τάξη. Στη ματωμένη δεκαετία του ’40, το Κέντρο πολέμησε στο πλευρό της Δεξιάς ενάντια στην Αριστερά.

Κατ’ αναλογία, η Αριστερά της εποχής του Βενιζέλου στόχευε στην ανατροπή του καπιταλιστικoύ συστήματος. Ο Βενιζέλος στόχευε στον καπιταλιστικό μετασχηματισμό της Ελλάδας. Η Αριστερά κατηγορούσε την κυβέρνηση Βενιζέλου για διώξεις και φυλακίσεις σοσιαλιστών. Η Αριστερά εξέφραζε την εργατική και αγροτική τάξη, ενώ ο Βενιζέλος την αστική. Ο Βενιζέλος έστελνε τον ελληνικό Στρατό στη Σμύρνη και η Αριστερά τον κατηγορούσε για τυχοδιωκτική, αστικοτσιφλικάδικη, ιμπεριαλιστική περιπέτεια που εξυπηρετεί τα συμφέροντα Άγγλων και Γάλλων τραπεζιτών.

Το 2012 όταν στις προεκλογικές ομιλίες του ΣΥΡΙΖΑ ανέμιζαν περήφανα σφυροδρέπανα θα ήταν αδιανόητη η αναφορά στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ωστόσο, το 2015 η εξαγγελθείσα επανάσταση ματαιώθηκε. Τα κόκκινα λάβαρα υπεστάλησαν. Ο πράσινος ήλιος ανατέλλει ξανά.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ